Rama nxjerr karrige përpara Kryeministrisë: “Hajde uluni”
Kryeministri Edi Rama ka nxjerrë karrige përpara Kryeministrisë, duke përcjellë mesazhin “Hajde uluni”, në një veprim që synon të tregojë gatishmëri për dialog me protestuesit. Por përballë dhunës policore ndaj të rinjve, një ftesë simbolike nuk mjafton. Besimi kërkon përgjigje për mënyrën se si janë trajtuar protestuesit dhe përgjegjësi për çdo tejkalim të forcës.
Mëngjesin e sotëm, gjatë një takimi me mësues në Ministrinë e Arsimit, ku ishte e pranishme edhe ministrja Mirela Kumbaro, Rama i cilësoi sulmet gjatë protestave si pjesë të një “lufte hibride”. Sipas tij, pas tyre qëndrojnë “duar të stërvitura” që synojnë marrjen e pushtetit me dhunë, gjë që deklaroi se nuk do të ndodhë kurrë.
Këto akuza të rënda kërkojnë prova dhe nuk mund të shërbejnë për të hedhur dyshime mbi këdo që proteston. Qeveria ka detyrimin të dallojë përgjegjësinë individuale për akte të dhunshme nga e drejta e qytetarëve për të kundërshtuar pushtetin. Po kështu, asnjë sulm ndaj institucioneve nuk i jep policisë të drejtën të ushtrojë dhunë të pajustifikuar ndaj protestuesve.
Duke deklaruar se “nën puplat e flamingove” ishin fshehur duart që tashmë kanë dalë hapur, Rama vijoi gjuhën akuzuese edhe ndaj disa pedagogëve. Ai kundërshtoi krahasimin e protestave me lëvizjen e vitit 1990 dhe e paraqiti qëndrimin e tyre si mbështetje për dhunën. Por solidarizimi me studentët dhe dënimi i dhunës policore nuk mund të barazohen automatikisht me mbështetjen e sulmeve apo shkatërrimeve.
“Me pedagogët është një gjë tjetër dhe unë gjërat kam dëshirë t’i them përballë”, u shpreh kryeministri. Në të njëjtin takim, ai ngriti edhe çështjen e ndalimit të rrjeteve sociale për fëmijët deri në moshën 16 vjeç, duke folur për kërcënimet dhe cenimin e dinjitetit në internet. Megjithatë, shqetësimi për dinjitetin duhet të shoqërohet me të njëjtën ndjeshmëri ndaj trajtimit të të rinjve nga uniformat blu.
Karriget përpara Kryeministrisë mund të japin një imazh dialogu, por prova e vërtetë është qëndrimi i qeverisë ndaj kritikës dhe ndaj dhunës së ushtruar nga strukturat e saj. Një dialog i besueshëm kërkon dëgjim, transparencë dhe hetim të paanshëm të çdo rasti dhune policore. Përgjegjësia e pushtetit nuk përfundon te ftesa “Hajde uluni”. Saranda Web
