Kur ligji përdoret si justifikim dhe fëmijët harrohen: rasti i shkollës “9 Tetori” në Sarandë

Kur ligji përdoret si justifikim dhe fëmijët harrohen: rasti i shkollës “9 Tetori” në Sarandë

 

Në Sarandë, një vendim që prek drejtpërdrejt fëmijët është marrë në heshtje, është zbatuar pa konsultim dhe është justifikuar më pas me nene ligji. Bëhet fjalë për zhvendosjen e nxënësve të shkollës “9 Tetori” në mes të vitit shkollor, për t’i hapur rrugë rikonstruksionit të godinës – një proces i nevojshëm, por i menaxhuar në mënyrën më të gabuar të mundshme.

Prindërit nuk kundërshtojnë rikonstruksionin. Ata kundërshtojnë arrogancën institucionale, mungesën e dialogut dhe trajtimin e fëmijëve si objekte që mund të zhvendosen pa pyetur askënd.

 

Pyetje konkrete, përgjigje boshe

 

Prindërit iu drejtuan Zyrës Vendore Arsimore Sarandë–Konispol–Delvinë me një kërkesë të qartë dhe të arsyeshme. Ata nuk kërkuan favore, por informacion bazik dhe përgjegjësi:

 – A janë të sigurt fëmijët?

 – Çfarë kushtesh ofron shkolla pritëse?

 – A janë të përshtatshme oraret e pasdites për fëmijë 8-vjeçarë?

 – Çfarë ndikimi ka kjo lodhje fizike dhe emocionale?

 – Pse nuk u thirr një takim me prindërit?

 

Përgjigjja zyrtare që morën ishte një listë nenesh ligji. Asnjë fjali për fëmijët. Asnjë sqarim praktik. Asnjë ndjeshmëri njerëzore.

 

 

 

 

Një përgjigje pa përgjigje.

 

Kush mbron fëmijët, kur institucionet mbrojnë vetëm veten?

 

Institucionet zgjodhën rrugën më të lehtë: të citojnë ligjin për të treguar kush ka kompetencë për muret, por jo kush mban përgjegjësi për fëmijët brenda atyre mureve.

Në këtë histori, askush nuk mori përgjegjësinë të thotë:

 – “Po, fëmijët do të lodhen.”

 – “Po, oraret janë të papërshtatshme.”

 – “Po, duhej të kishim folur me prindërit.”

 

Sepse është më e lehtë të fshihesh pas ligjit sesa të përballesh me realitetin.

 

Fëmijët nuk janë numra turnesh

 

Nxënësit e shkollës “9 Tetori” nuk janë:
❌ dosje protokolli
❌ numra statistikorë
❌ objekte që zhvendosen sipas nevojës së projektit

 

Janë fëmijë të mitur që mbarojnë mësimin në orën 17:30.
Janë fëmijë që lodhen, stresohen, humbasin përqendrimin.
Janë fëmijë që kanë të drejtë për arsim dinjitoz, jo improvizim institucional.

 

Kur institucionet nuk japin përgjigje për këto realitete, atëherë problemi nuk është ligjor. Është moral.

 

Prindërit nuk janë pengesë, janë partnerë

 

Trajtimi i prindërve si “pengesë” për projektet, dhe jo si partnerë në procesin arsimor, është një gabim i rëndë. Arsimi nuk është thjesht ndërtim godinash. Arsimi është komunikim, transparencë dhe respekt.

 

Kur këto mungojnë, krijohet mosbesim.
Kur krijohet mosbesim, dëmtohen fëmijët.

Heshtja sot, vendime edhe më të rënda nesër

 

Ky rast nuk është thjesht për një shkollë. Është një precedent i rrezikshëm. Sepse sa herë prindërit heshtin “për hir të qetësisë”, dikush tjetër vendos për fëmijët e tyre.

 

Prandaj reagimi i prindërve nuk është problem.
Është alarm.

 

Transparenca nuk është favor.
Informimi nuk është luks.
Respekti për fëmijët nuk negociohet.

 

Dhe nëse institucionet nuk e kuptojnë këtë, atëherë është detyrë e prindërve dhe e medias ta thonë me zë të lartë.

 

Website Saranda Web

Facebook Saranda Web

Instagram saranda.web

Youtube sarandaweb

Tiktok saranda.web

Pinterest sarandaweb

in sarandaweb

---