VATRAT E SHUARA TË KULTURËS NË SARANDË

Saranda sot është një qytet, i cili vijon të ndryshojë ndjeshëm çdo ditë. Është fakt që Saranda është kryeqyteti i turizmit në Shqipëri.

Me gjithë ndryshimet që erdhën përmes viteve, për çdo gjë u kujdes të rritej në favor të mirëqenies, por ajo çka nuk iu kushtua kurrë vëmendje ishte pikërisht krijimi i një plani afatgjate jo vetëm për argëtim, por edhe për të zhvilluar aktivitete kulturore e artistike me qëllim gjallërinë dhe komunikimin shumëdimensional, gjë të cilën do ta ofronin ,eventet kulturore gjithvjetore. Ndërkohë që përherë e më shumë po i jepet më tepër rëndësi zhvillimit të turizmit, nga ana tjetër investimi në mbajtjen gjallë të kulturës së këtij vendi dhe përcjelljen e saj tek brezat e ardhshëm, është lënë në hije në 30 vite tranzicion. Nuk ka ende strategji te qartë sesi do të paraqitet Saranda me kulturën e saj tek vizitorët dhe qytetarët e vet.Cili do të jetë identiteti jonë tek turistët që kanë aq shumë dëshirë të shikojnë dhe mësojnë kulturën tonë .

Edhe një institucion kulturor që kishte ngelur, Kinoteatri, është duke u rrënuar fizikisht e për gjendjen e tij të mjeruar ka mbi 20 vjet që askush nuk vë dorë.

Aktorët e Estradës Profesioniste Sarandë, të cilët e kanë pasur Kinoteatrin shtëpinë e tyre të dytë, kanë bërë jo rrallë herë thirrje që të bëhet diçka për gjendjen e mjerueshme, pasi ambjenti i ngjan më tepër një depoje me sende të përdorura, të ngrëna nga koha, sesa me një shtëpi arti. Por asnjë reagim nuk ka pasur nga organet kompetente për këtë. Kinoteatri u la të plakej e të vdiste, duke u harruar.

Ndërkohë, nga ana tjetër, Sarandës, si një qytet i kompletuar në shumë dimensione i mungon ende kinemaja. Hera e fundit që Saranda shijoi mundësinë të kishte një kinema, edhe pse përkohësisht, ishte në verën e vitit 2017. Ai festival vijonte traditën e të qenit vizitor në Sarandë, por qysh prej asaj kohe, pasi kjo traditë pushoi së ekzistuari, u harrua si me magji jo vetëm bukuria dhe rëndësia e këtij aktiviteti, por edhe nuk u kujtua më askush që ta zëvendësonte me një kinema të përhershme.

Duket se askujt nuk i bie ndërmend ngritja e një kinemaje, e gjithashtu vihet re mungesë e qendrave të tilla që përçojnë kulturën dhe natyrshëm lindin pyetjet: Sa nevojë ka Saranda për një kinema? A do të merret ndonjëherë ndonjë iniciativë nga institucionet për krijimin e saj apo brezit të ardhshëm do t’i duhet të mjaftohet vetëm me një abonim në internet për të parë filmin e tyre të preferuar? A do të investohet ndonjëherë në vatrat e artit dhe të rimëkëmbet Kinoteatri apo me rrënimin e tij do të marrin fund edhe shpresat që nga Saranda do të formohen artistë të rinj?

Dhe e fundit, por jo më pak e rëndësishmja: Sa gjatë duhet pritur që për Sarandën të merren masa në favor të shpëtimit të kulturës, e si rrjedhim të mos etiketohet më vetëm si një vend turistik, por edhe si qendër multikulturore dhe një qytet artdashës. Kjo do kthente ne identitet Sarandën e disa viteve me parë, kampione në sport, kulture dhe qytetari.